Το πρώτο παιδί της γης είναι μια ιστορία ήδη γνωστή: Ένα αγόρι, ένα κορίτσι, ένα μήλο και «Κύριος οίδε»! Σε έναν κήπο, ή και λίγο έξω από αυτόν. Εκεί τα τραγούδια ακούγονται σαν προσευχές και οι προσευχές γίνονται τραγούδια. Το πρώτο παιδί της γης γεννιέται ύστερα από μια απώλεια, μια μετάνοια, κι άλλη μιααπώλεια, μια επιστροφή, κι άλλη μια απώλεια, κι άλλη μια απώλεια, κι άλλη μιααπώλεια – ίσως και να τις ζητήσαμε όλες αυτές τις απώλειες. Το πρώτο παιδί της γης όταν γεννιέται δεν κλαίει. Τραγουδάει. Το πρώτο παιδί της γης είναι τελικά η ιστορία δύο προσώπων, ενός Θεού και μίαςανθρωπότητας μέσα από λόγια και τραγούδια που μας εκσφενδονίζουν στο εκεί, τότε. Είναι μια μουσική παράσταση για αυτούς που επιμένουν να πιστεύουν σε κάτι που δενυπάρχει και τελικά το κάνουν να υπάρξει.